Categoriearchief: Koken

Snelle/ste Pizza ooit

4 reacties

Drukke dag vandaag. Tot 18.30 in bespreking, dus wat te doen met eten? Uitgebreid koken? Mwah, geen energie meer.  Partner gebeld en al overleggend besloten tot de super-makkelijk-maar-oh-zo-smakelijke pizza.
Na supermarkt-deformed denken bedacht ik mij dat plaatselijk zaakje nog open zou zijn, tot 20.00 uur.
Het ging mij vooral om ‘die bodem’. Heb veel gelezen over pizzabodems en hoe die zelf te maken en dan vooral als je een steenoven in de tuin hebt. Ik heb geen tuin en geen steenoven. Heb wel de lekkerste pizza ooit in (hoe kan het ook anders) een dorp in Toscane gegeten. Wat de bodem betreft doe ik verder geen moeite;  ik heb het Arabisch platte brood ontdekt.
Dus bij plaatselijk zaakje Arabisch platbrood gekocht, sjalotjes, kleine tomaatjes en korianderhumus (niet voor op de pizza. maar vast nuttig voor morgen). Daarna toch even de super ingedoken voor wat ham en 2 verschillende soorten kaas (‘gewone’ en Gorgonzola). Thuisgekomen met z’n twee staan snijden. Partner kookt normaal nooit, maar ik heb z’n zwakke plek ontdekt: vorige keer nam hij ook al enthousiast deel aan deze pizza; vandaag stonden we samen naast elkaar te snijden. 10 minuten kost het geheel. Arabisch brood belegd met:  tomatensaus (of niet… noem ik niet in het lijstje, kan vervangen worden door eigengemaakte of gekochte saus, maar het hoeft niet, beetje goeie olie volstaat ook), gedroogde pepertjes, fijngesneden knoflook, ham (ik leg de ham onder de andere ingredienten anders droogt ‘ie uit wegens grillbereiding), ui of sjalot, tomaatjes, kaas 1 en 2, wat oregano en ‘wop’ 5 minuten onder de grill . Wel bijblijven trouwens, want het brood is zo dun dat je je niet kunt veroorloven tussendoor de krant te lezen. Pizza verbrandt gegarandeerd (in de oven kijken is trouwens leuker).
Een sneller-der-der pizza ken ik niet. Maar vooral: hij is super lekker.

Vergeten groenten en meer

2 reacties

Gisteren gegeten bij Wilde Zwijnen. Ik was hier een maand geleden ook en was behoorlijk onder de indruk. Vooral van de vergeten groenten. Gisteren was het niet anders.
Na het eerste bezoek wilde ik meteen de groente namaken, maar dit bleek niet simpel. Wilde Zwijnen maakt volgens mij gebruik van een rookoven en die heb ik niet. Nou zou ik de vinex jager indachtig zelf iets in elkaar hebben kunnen knutselen, maar daar stond mijn hoofd niet naar.
Iets anders dus. Maar wel met ‘harde knollen’; pastinaak en, nooit eerder gezien maar toch gekocht, ‘zwarte wortel’.

Wat gedaan? Het kookboek van Sarah Raven gepakt basically.
Ik vond in haar boek een recept voor ‘knisperig gebakken pastinaak met parmezaan’. Vrij interpreterend heb ik de zwarte wortel dezelfde behandeling als de pastinaak gegeven. Wat overigens neer kwam op een kliederbende (viel mij wat tegen). Groente stomen en dan door bloem, losgeklopt ei en vervolgens ‘vers'(?) broodkruim vermengd met parmezaan halen en dit dan op een ingevette bakplaat leggen.
Ik heb het gedaan, maar vloekend. Na 2 stukken knol zaten mijn vingers al vol klonten bloem, ei en broodkruim. Geen idee hoe het anders kan, dus ik sta open voor suggesties.
Dessalnietemin heb ik doorgezet en een hele bakplaat vol ‘gepaneerde’ stukjes knol gemaakt.

Maar wat erbij?

Uiteindelijk behoorlijk zwaar (in de buik), maar vreselijk lekker, ook uit Raven’s boek (het lag er toch) de gevulde aardappelen met pesto uit de oven.
Hier ging trouwens iets goed mis.
De aardappels moesten eerst gegaard in de oven, dan uitgelepeld, de aardappelkruimel vermengd met (zelfgemaakte!) pesto en creme fraiche en kaas in de uitgelepelde aardappel en dan het geheel weer terug in de oven.
Alleen: omdat ik soms als lunch platbrood met wat kaas in de oven grill, had ik de oven op grillstand gezet ipv hitte onder en boven.
De aardappel werd dus niet gaar. Ik snapte er niks van.
Na de gedachte ‘wat een slechte aardappels’ besloten ze in de magnetron te doen, en verdomd, ze werden gaar.
Vulling eruit, nieuwe vulling erin en tezaam met gepaneerde knollen op twee verdiepingen in de oven gezet.

Pas een kwartier voor opdienen zag (en voelde ik, hand in oven) dat de oven verkeerd stond ingesteld.
Een kickstart redde het geheel. Ik zal niet snel weer twee gerechten maken die allebei, tegelijk, in de oven moeten.
Desondanks was alles wel erg lekker!
 

Crumble, mét recept

Geef een reactie

Oei, nou ga ik mij toch wel in tricky vaarwater begeven. Niet alleen een foto van- deze keer, maar ook ‘The making of’.
Het risico bestaat dat hoe ik heb opgeschreven de crumble te maken niet helemaal correspondeert met hoe ik hem daadwerkelijk gemaakt heb. Ik heb vandaag dan ook geprobeerd iemand anders te zijn terwijl ik mijn eigen recept na las. Het is misschien niet perfect, maar volgens mij kan de lezer (kok!) een heel eind komen. Ik raad in ieder geval aan een poging te wagen. Aan het uiterlijk van dit toetje (of brunch) kan niet zo heel veel misgaan, ’t is warm fruit onder een laagje warme, knapperige kruimels. Maar het moet wel heel erg mislukken wil je achteraf niet knorrend/slapend op de bank hangen, niet meer in staat tot enige activiteit.
nb: de foto hier toont als ’toef’ op de crumble, mascarpone vermengd met slagroom… niet doen! (zie recept, slagroom smelt)

Lamsrack en venkel

Geef een reactie

Nog nooit gemaakt dus, lamsrack. En van tevoren de eerste regel van het recept niet goed gelezen: ‘snijd het rack bij, verwijder bijna alle vetrandjes maar laat een dun laagje zitten ter bescherming van het vlees’. Uhhhh…? Klonk gevoelig en het vlees zag er te mooi uit om te verknallen, dus wat te doen? Gelukkig is daar Youtube.
Verder laat ik de foto’s spreken, ook omdat er zich een issue heeft aangedient die aandacht verdient. Een daarom een aparte posting.

Knolselderijsouffle

1 reactie

… met gamba’s met limoenmayonaise. Tja, nog nooit een souffle gemaakt en dan meteen een met knolselderij; toch een ander goedje dan kaas (er zat trouwens wel een beetje kaas in). En nee, het is niet gelukt. Tenminste wat de fluffyness betreft. De souffleetjes kwamen voor geen milimeter omhoog. Maar het was wel lekker.
Vanavond wederom een experiment: lamsrack gehuld in een brood/ansjovis/rozemarijn/tijm-jasje. En dan daarbij venkel met pancetta, room en parmezaan. Moet genoeg zijn als maaltijd. Hoop ik, want 2 experimenten voor 1 maaltijd is mijn max. Had trouwens onlangs een ‘mean’ lasagne gemaakt, maar te laat foto’s gemaakt en dan is zo’n halfvolle aangesneden/uitgelopen ovenschotel een beetje triest om te fotograferen.
Beeldverslag souffle’s.

Ragout

Geef een reactie

In afgelopen twee weken is er natuurlijk weer veel gekookt en gegeten (o.a. verjaardagshapjes waarvan ik vergeten ben foto’s te maken… de sate-lilit was lekker) en soms ook eten gehaald (Balraj is altijd weer een feestje) .
Zaterdag besloot ik eens zelf ragout te maken. Ik heb er foto’s van gemaakt, maar betwijfel een beetje de meerwaarde hiervan; t is toch voornamelijk een brij (en dat opdienen kan ook beter).
‘The making of’ verliep trouwens wat chaotisch. Nadat ik alles had fijngesneden, klaargelegd, pan op het vuur etc. werd ik door een paar zaken afgeleid, waardoor de ragout er uiteindelijk zo’n 3 uur over gedaan heeft ragout te worden. De door partner gekochte (bio)kippenbouten waren prima, maar tijdens het ontbotten van het vlees werd ik opgeschrikt door poes Tos die, kluivend op de overgebleven botjes, zich opeens leek te verslikken/verstikken. Ik meende zelfs bloed te zien liggen en richte mij dus een tijdje op poes (gas laag), die uiteindelijk weer hard begon te spinnen, dus het scheen mee te vallen. Poes in kamer partner gedumpt (‘houd jij haar even in de gaten?’) en weer verder met de ragout. Toen ging de telefoon (gas laag) en heb ik ruim een uur met de vriendin van mijn oude vader zitten kletsen. Uiteindelijk de ragout afgemaakt met door mijn partner ipv bladpeterselie gekocht selderijblad (even proeven, niks mis mee, ‘hop’ in de ragout). De bladerdeegbakjes van de c1000 worden trouwens verpakt per 2×3 (?)… Onhandig, mits je inmiddels (22.00) zulke honger hebt, dat je gewoon maar alle zes afgebakt.
Of het lekker was? Ik heb eigenlijk geen idee, omdat ik snot verkouden ben. P. zei van wel (4 keer… makes you wonder;)
Oh ja, de film van afgelopen week was: “the bad lieutenant port of call new orleans” met Nicolas Cage. (Heb ik daar nog iets zinvols over te zeggen? Nou nee, eigenlijk niet. Dus.)

Chili con carne

Geef een reactie

Wellicht wordt het een beetje saai zo met alleen foto’s van eten, maar ik denk nog door over mijn blog credo/subtitel; the big ‘why-a-blog?’. Vandaar. Trouwens: dit foto’s plaatsen houd ik al amper bij. U krijgt nu een foto van Chili con carne, maar hieraan vooraf zijn natuurlijk ook alweer een aantal andere maaltijden gegaan. Een mens moet toch eten. Ik vond de foto van mijn extended garnalencoctail niet zo boeiend, maar mocht u interesse hebben in een visueel verslag van deze maaltijd; het is vastgelegd.
Vergeet ik bijna de filmupdate, wederom met vriend L**,- die na afloop vertelde ‘natte oksels’ te hebben, dus mijn stijve nek was niet helemaal misplaatst- : “The Hurt Locker”.  Sodeknetter wat heftig. ‘Eng’ is niet het goede woord, ‘Edgy’… hmmm.. ‘gespannen zenuwen-film’ zoiets, en dat vanaf minuut 1 tot minuut… 131 (lees ik net op imdb)
Das Weisse Band vond ik bijzonder-der-der.
En dan nu Chili!