Gisteren viel een folder van stadsdeel Zeeburg bij ons op de mat, getiteld ‘Kunstwerk in de Bogortuin’. Ik wist nergens van, maar dat kan ook prima aan mij liggen. Geinteresseerd begon ik te lezen. Halverwege de folder begon er iets te borrelen; toen ik hem uit had was ik kwaad. Behoorlijk kwaad zelfs. Zijn ze nou helemaal gek geworden in dit stadsdeel?!
Wat is er aan de hand? De gemeenteraad van Amsterdam heeft schijnbaar een tijd geleden geld beschikbaar gesteld om een kunstwerk te realiseren in de Bogortuin. Niks mis mee, goed plan. De keuze van de kunstenaar is uiteindelijk gevallen op Daniel Buren en zijn interpretatie van kunst in de openbare ruimte. Zijn keuze is vrij opzienbarend: 60 vlaggenmasten met zuurstokkleurige puntzakken (‘windvanen die meedraaien met de wind’). Zie hieronder de Art impression uit de folder. Zie daaronder de foto van de Bogortuin nu (klik op de foto’s voor vergroting).

Ik vind dit ‘voorstel’ (voor zover niet al besloten is; Dennis Straat, stadsdeelwethouder kunst & cultuur stelt: ‘De mening van de buurtbewoners wordt op prijs gesteld, al is de bewonersavond niet bedoeld als formele inspraakronde’…) stuitend. Waarom?

Het heeft niets met de bewoners of woongenot te maken maar alles met geldingsdrang (‘hoge allure’, ‘internationale uitstraling’ aldus de folder) van de lokale politiek.
Het is regentesk.
Nu kom je dit wel vaker tegen, maar niet in deze extreme vorm van 60 palen met gekleurde puntzakken op het enige grote park op de eilanden. Het gaat niet op in de omgeving, it’s in your face, de bomen verdwijnen, het grasveld verdwijnt; er is geen ontkomen aan.
Daarnaast heb ik wel vaker gemerkt (tijdens, jawel, mijn studie kunstgeschiedenis) dat beslissingsmakers zich erg laten leiden door de waan van de dag. Bang om als ‘niet-ingewijde’ te worden gezien. Dennis Straat doet het voorkomen als heeft hij het licht gezien na aanvankelijke twijfel, ik lees hierin de zoveelste politicus die zich heeft laten ompraten door de ‘kenners’. Gelukkig plopte er vanochtend een mailtje in mijn inbox. Een buurman is aan het inventariseren hoe omwonenden tegen dit plan/ontwerp aankijken en of er protest valt te bundelen, want ook bij hem sloeg de folder in als een bom.
Ik protesteer mee, want ik heb niets tegen kunst in de openbare ruimte, zelfs niet als ik het persoonlijk niet zo mooi vind, maar dit heeft niets meer met een kunstwerk te maken; dit is een invasie, waarbij de openbare ruimte door kunst ‘besloten’ wordt.
ps: een kanttekening, want ik wil niet worden gezien als een ‘Nimby’ (Not in my backyard). Alle respect voor de heer Buren en hoe hij de openbare ruimte ziet, alleen denk ik werkelijk dat hij er naast zit met dit ontwerp op deze plek. Het klopt niet, het past niet, het is niet-des-Bogortuins… Enfin, hier laat ik het bij. Ik hoor graag uw aller mening!